تنظ نوشته های ارژنگ حاتمی

arjang62 — Sun, 25 Oct 2009 12:39:21 GMT

یکی از کارشناسان طنزیم پیشنهاد داد:

خون مردم را در شیشه کنیم!

ارژنگ حاتمی

دخایر خون شهر رو به اتمام است. (شهرآرا 21/7/88)

پس از آنکه مدیر کل سازمان انتقال خون خراسان رضوی گفت دخایر خون شهر رو به اتمام است و از مردم استمداد کرد تا بروند و خون بدهند، سریعا کارشناسان صفحه ی طنزیم جلسه ای فوری تشکیل دادند، این کارشناسان در این جلسه به بررسی راهکارهایی برای حل این معضل پرداختند که مشروح آن به این شرح است:

اولین پیشنهاد جلسه توسط آقای «متفکر» داده شد، وی در حالی که دستی به سر کچلش می کشید گفت:«ما باید برای تامین خون مورد نیاز از مغازه داران و میوه فروشان کمک بگیریم، آنها توانایی های غیر قابل انکاری برای توی شیشه کردن خون مردم دارند، ما باید از آنها بخواهیم قیمت اجناسشان را بالا و بالاتر ببرند، به این ترتیب خون مردم توی شیشه می شود و سپس می توانیم آن شیشه های خون را از مغازه داران بگیریم و در نتیجه مشکل حل می شود.»

آقای رئیس در حالی که سرش را به حالت تاسف تکان می داد گفت:«شما فکر کردی اون مغازه دار شیشه ی خون را مجانی به ما می دهد؟! مطمئن باش به قیمت خون پدرش، شیشه ی خون را به ما خواهد فروخت!»

خانم «مشارکت» در حالی که سعی می کرد با انرژی صحبت کند و بقیه افراد حاضر در جلسه را تحت تاثیر قرار دهد، گفت:«دوستان! امروز وقت آن رسیده که همه برای نجات دادن جون همشهریانمان مشارکت داشته باشیم، ما باید خودمان اولین نفراتی باشیم که خون اهدا می کنند، بهتر است همین الان جلسه را تعطیل کنیم و برویم خون بدهیم!»

آقای رئیس در حالیکه کمی رنگش پریده بود، گفت:«خانم مشارکت! اصلا این پیشنهاد شما اجرایی نیست، انگار شما متوجه اهمیت جلسات ما نیستید، ما کارهای بسیار مهمتری داریم، اگر ما برویم خون بدهیم جلسه تعطیل می شود، بعد کی می خواهد پیشنهادات خوب و اساسی در مورد این بحران بدهد؟!»

آقای «خشانت» سومین پیشنهاد جلسه را مطرح کرد، ایشان ضمن ابراز گلایه مندی از مردم شهر، گفت:«وقتی مردم خودشان به زبان خوش نمی روند خون بدهند بایستی خودمان به زور این کار را بکنیم، من با چند "خون آشام" آشنا هستم، آنها کلا این کاره بوده و دارای وجدان کاری بالایی هم هستند و به جای یک پاکت، کل خون طرف را می کشند بیرون و حتی یک قطره را هم هدر نمی دهند، برای برون رفت از این معضل استفاده از این موجودات را پیشنهاد می کنم!»

آقای رئیس ضمن مزخرف دانستن این پیشنهاد گفت:«خب آی کیو، بر فرض که این موجودات یکی دو گالن خون بتوانند از جون مردم بیرون بکشند، ما این خون ها را چطور از حلقوم خون آشام ها در بیاوریم؟!»

آقای «باهوش» با لبخندی بر لب چهارمین پیشنهاد جلسه را مطرح کرد، ایشان گفت:«چرا شماها همیشه عادت دارید موضوعات کوچک را بزرگ کنید؟! کاهش دخایر خون شهر که مسئله ی مهمی نیست، ما که این همه چیز از چین وارد می کنیم، این هم روش! می ریم از چین خون وارد می کنیم!»

آقای رئیس باز هم سرش را تکان داد و گفت:«آخه این چینی ها چه چیزشون با کیفیت هست که این یکی اش باشد؟! فرض کنین گوشی چینی خوب نباشد فوقش این است که گوشی طرف می سوزد، اما اگر خون چینی بی کیفیت بود می دانی چه بلایی سر طرف می آید؟!»

آقای «قلمبه» دستی به شکم قلمبه اش کشید و گفت:«ما باید انگیزه های مردم را برای خون دادن بالا ببریم، من خودم یک بار خون دادم و به جای تشکر تنها یک عدد ساندیس به من داده شد، من فکر می کنم اگر پس از هر بار خون دادن به افراد یک عدد ساندویچ سه نونه با سس تند فله داده شود هم انگیزه شان برای دادن خون دوباره بالا می رود و هم باعث تقویت بدنشان می شود!»

البته لازم به ذکر است که همه ی افراد حاضر در جلسه فکر کردند آقای قلمبه مزاح کرده است و چند دقیقه ای به این پیشنهاد ایشان خندیدند!

آقای «صداقت» ششمین سخنگوی جلسه بود، به مانند همیشه ابتدا نیم ساعت در مورد فواید داشتن صداقت صحبت کرد و سپس پیشنهاد داد که برای فرهنگ سازی در یک اقدام نمادین و در برابر دوربین های تلویزیونی برخی افراد بروند و خون اهدا کنند، البته ایشان پیشنهاد داد برای تاثیر گذارتر بودن این حرکت از شخصیت های محبوبی همچون جومونگ، سوسانو، عموپورنگ، قلقلی، خاله شادونه و ... استفاده شود!

آقای رئیس در حالی که چپ چپ به آقای صداقت نگاه می کرد گفت:«مگر در اخبار بیست و سی ندیدی که بعضی از خبرنگارها چقدر شیطون هستند؟! آمدیم و در محل اهدای خون سرنگ به اندازه ی کافی نبود و چند خبرنگار بازیگوش هم آنجا بودند، آن وقت چه کار کنیم؟!»

در حالی که جلسه به دقایق پایانی نزدیک می شد و هیچ گونه پیشنهادی مورد موافقت آقای رئیس قرار نگرفته بود، آقای «پیچیده» هفتمین و آخرین پیشنهاد را داد، وی گفت:«ما نباید بگذاریم هر کس دلش خواست بیاید و مجانی خون بدهند، بایستی از آنها آزمون بگیریم و حتی اگر در آزمون هم موفق شدند،از آنها پول هم بگیریم و بعد از همه ی این مراحل از آنها خون بگیریم!»، آقای پیچیده، ضمن پیچیده خواندن این روش گفت:«این کار صد در صد عملی و تجربه شده است، نگاهی به برخی دانشگاه ها بیندازید، اگر بگویند همه قبول هستند و هر کس می خواهد بیاید مجانی درس بخواند کسی در آنجا ثبت نام نمی کند، اما دانشگاه ها یک آزمون صوری برگذار می کنند سپس همه ی شرکت کنندگان را قبول می کنند و جوانان هم شادمان به دانشگاه ها می روند و فرت و فرت هم شهریه می پردازند!!»

همه کارشناسان برای آقای پیچیده دست زدند و تصمیم بر این شد هر چه سریعتر نتایج این جلسه به اطلاع مسئولان رسانده شود.

چاپ شده در صفحه ی طنزیم (صفحه ی طنز روزنامه ی شهرآرا ) ۳۰ مهر ۱۳۸۸

چشم حسودا کور بشه الهی!

arjang62 — Thu, 15 Oct 2009 13:04:26 GMT

ارژنگ حاتمی

سخنگوي شهرداري مشهد: قطار شهري تابستان 89 بهره‌برداري مي‎شود. (خبرگزاری ایسنا)

پس اعلام خبر فوق توسط سخنگوی شهرداری مشهد، کارشناسان «طنزیم» جلسه ای فوق العاده برگزار کردند، مشروح این جلسه به شرح زیر است:

آقای «خوشحال» از خبری که شنیده بود بسیار خوشحال بود و در حالیکه به حاضرین در جلسه میوه و شیرینی تعارف می کرد،گفت:«من از خوشحالی زبانم بند آمده است و نمی دانم چه بگویم، فقط اجازه بدهید یک بیت شعر به شهرداری تقدیم کنم که توانست در این زمان کم و با صرف هزینه ای بسیار ناچیز زمان بهره برداری از قطار شهری را اعلام کند، شاعر می فرماید: چشم بد از تو دور بشه الهی، چشم حسودا کور بشه الهی!»

خانم «نگران» نیز در حالیکه نگرانی از سر و رویش می بارید،خطاب به حاضرین در جلسه گفت:«دوستان! از زمانی که این خبر را مطلع شدم واقعا احساس خطر می کنم، می ترسم برخی از تنگ نظرها و حسودها شهرداری را چشم بزنند و این پروژه تابستان 89 افتتاح نشود، البته من کارم خیلی درست است و نشستم و با صرف مطالعات بسیار دو راهکار اجرایی برای جلوگیری از چشم خوردن شهرداری کشف کردم، ابتدا راهکار دوم را می گویم، از این پس در ابتدای هر جلسه یک شانه تخم مرغ برای شهرداری بشکنیم و راهکار اولم هم اینه که از شهرداری بخواهیم برای جلوگیری از چشم خوردگی تاریخ افتتاح این پروژه رو هفت هشت ده سالی به تاخیر بیندازد!»

آقای «آینده نگر» در حالیکه دو تا شیرینی در دهانش گذاشته بود و دو شیرینی هم در دستش بود با همان دهان پر آقای خوشحال را مخاطب خود قرار داد و گفت:«آقای خوشحال! من واقعا علت خوشحالی شما را متوجه نمی شوم! درست است که با افتتاح قطار شهری خیلی اتفاق های خوبی می افتد و مهمترینش این است که ترافیک شهر و در نتیجه آلودگی هوا کم می شود، اما آیا هیچ فکر کرده اید که روزانه چند نفر بابت تاخیر در افتتاح قطار شهری نان می خورند؟! چند نمونه اش را مثال می زنم، اگر قطار شهری افتتاح شود مردم کمتر از خودروی شخصی استفاده خواهند کرد و در نتیجه سر چهارراه خلوت تر خواهد شد، خب آن کسی که سر چهارراه روزنامه و گل می فروشد چه کار کند؟!، حالا این مورد هیچ، آیا می دانید با کاهش تردد ماشین های شخصی و خلوت شدن شهر چقدر آمار قبض های جریمه کم می شود؟!، اصلا این هم هیچ، فکرش را بکنید اگر قطار شهری افتتاح شود مردم دیگر موضوعی را پیدا نمی کنند که در اتوبوس ها در مورد آن صحبت کنند و از مسئولین گلایه نمایند، این مشکل برای منتقدین شهرداری هم هست، آنها نیز دیگر هیچ موضوعی را برای نقد و انتقاد از عملکرد شهرداری پیدا نخواهند کرد!!، اصلا این موارد هم هیچ، لااقل به فکر همین صفحه ی «طنزیم» باشید، خودتان که شاهد هستید، هر وقت طنزنویسان این صفحه سوژه کم آورده اند از قطار شهری نوشته اند، اگر قطار شهری افتتاح شود در مورد چی طنز بنویسند؟!»

آقای «پیچیده» کمی سرش را خاراند و گفت: «دوستان! لطفا جمله ی آقای سخنگو را دوباره بخوانید، این جمله خیلی خیلی پیچیده است، اول از همه اینکه ایشان در جمله ی خود از کلمه «قطار شهری» استفاده کرده اند، نه «قطار شهری مشهد»، و این بدان معناست که ایشان شاید منظورشان این بوده است که قطار شهری یک شهر دیگر که حتی شاید در ایران هم نباشد، قرار است در یک تاریخ مشخص بهره برداری شود؛ دوم اینکه ایشان در ادامه ی جمله ی خود گفته اند «تابستان 89»، و از به کار بردن دو عدد سمت چپ خودداری کرده اند، این بدان معنی است که ایشان به راحتی می توانند فردا ادعا کنند که منظورشان سال 1489 و یا حتی 2388 بوده است و نه 1388!!؛ سومین دلیل پیچیده بودن صحبت های ایشان این است که ایشان اصلا نگفته اند قطار شهری به چه منظوری به بهرداری می رسد، البته یکی از آگاهان که نخواست نامش فاش شود به من گفت که قرار است در مسیر قطار شهری فنس نصب شود و حیوانات باغ وحش وکیل آباد در آن رها شوند و بزرگترین و جذاب ترین باغ وحش خاورمیانه ساخته شود! البته این روزها همه چیز خیلی پیچیده است و این پیچیدگی مختص به صحبت های آقای سخنگو نیست،ببنید حتی موهایم هم پیچیده شده اند، هر چی تافت و ژل هم می زنم درست نمی شود!»

خانم «احساساتی» در حالیکه اشک در چشمانش حلقه زده بود گفت: «من واقعا خوشحالم که در آستانه ی یک کشف جدید علمی قرار گرفته ایم و قرار است برای اولین بار در تابستان 89 در دنیا «گل نی» بروید، راستش من چند وقت پیش برای آگاهی از زمان تحویل پروژه قطار شهری به سراغ یکی از مسئولین رفتم و زمان دقیق افتتاح پروژه را پرسیدم، ایشان هم پاسخ دادند:«اگر با مشکل کمبود بودجه و استاندارد نبودن واگن و ریل مواجه نشویم و ابر و باد و مه خورشید همکاری کنند، این پروژه وقت گل نی افتتاح خواهد شد!»، من پیشنهاد می کنم قضیه روییدن گل نی را به درستی اطلاع رسانی کنیم تا در تابستان 89 شاهد حضور چشمگیر توریست ها در مشهد باشیم.»

در پایان جلسه ضمن قدردانی از آقای خوشحال برای آوردن میوه و شیرینی به جلسه، با پنج رای مثبت تصمیم بر این شد از این پس به طور نوبتی هر هفته یکی از اعضا اقدام به خریدن میوه و شیرینی کنند و به جلسه بیاورند، در ضمن به اعضا یادآوری شد به مانند همیشه برای این خرج هایی که به هدف ارتقای صفحه «طنزیم» انجام می دهند را فاکتور کنند تا بتوانند هزینه هایی که انجام داده اند را از حلقوم مسئول صفحه دربیاورند!

چاپ شده در روزنامه شهرآرا (۲۳مهر ۱۳۸۸)

به اسباب‌بازي‌هايشان هم رحم نمي‌کنند!

arjang62 — Sat, 03 Oct 2009 14:00:18 GMT

ارژنگ حاتمی

كودكان موجودات بيكاري هستند كه براي پر كردن اوقات فراغت‌شان به برخي امكانات نياز دارند... يكي از اين امكانات «اسباب‌بازي» است. توصيه مي‌شود هنگام خريد اسباب‌بازي و استفاده از آن توسط کودک موارد زير را در نظر داشته باشيد:

۱- برخي كودكان بسيار نازك نارنجي هستند و اگر چند ثانيه شيرشان دير شود و يا اينكه در هنگام تعويض پوشك‌شان توسط شما غرغر بشنوند، سريعا دچار ياس فلسفي مي‌شوند و امكان دارد بلايي سر خود بياورند و بايد هر گونه وسيله‌اي را كه آنها بتوانند با آن به خود صدمه بزنند از دسترس آنها دور كرد. به همين دليل است که کارشناسان توصيه مي‌کنند در اسباب‌بازي‌ها - مثل سيم تلفن اسباب‌بازي- طناب يا نخي با طول بيشتر از 30 سانتي‌متر وجود نداشته باشد!

۲- آن قدر جلوي نوزادتان نگوييد بچه‌ام مي‌خواهد دكتر بشود، متاسفانه نوزادان زود جوگير مي‌شوند و براي آنكه نشان دهند استعداد دكتر شدن را دارند اقدام به تشريح بدن اسباب‌بازي‌هايشان و انجام برخي آزمايش‌ها مي‌کنند، از جمله آزمايش اثر خوردن چشم عروسك بر معده يك كودك و بديهي است از خودشان به عنوان موش آزمايشگاهي استفاده مي‌كنند، حتماً به همين دليل است که کارشناسان مي‌گويند اسباب‌بازي را بخريد كه چشم‌ها و دكمه و بقيه اعضاي بدنش محكم باشد و نوزاد نتواند آنها را بكند و بخورد!

۳- در بسياري از مواقع كودكان تحت تاثير فيلم‌هاي اکشن با هر چيزي كه مي‌بينند دعوا مي‌کنند و يا كشتي مي‌گيرند. حتماً به همين دليل است که کارشناسان توصيه مي‌کنند از خريدن اسباب‌بازي‌هايي خيلي بزرگ و سنگين خودداري كنيد زيرا احتمال دارد اسباب‌بازي مذكور اهل شوخي نباشد و اعصاب درست و حسابي هم نداشته باشد و در هنگامي كه فرزندتان با او كشتي مي‌گيرد، خودش را روي او بيندازد و كودك صدمه ببيند و يا حتي خفه شود.

۴- كودكان دو شباهت بزرگ با زنبورهاي عسل دارند، اول اينكه بسيار شيرين هستند و دوم اينكه اصولا سيرموني ندارند و هر چيزي گيرشان بيايد بدون توجه به اينكه هزينه‌هاي خريد آن به چه سختي تامين شده است، مي‌خورند و آبروي آدم را مي‌برند چون جماعت فكر مي‌كنند به آنها در خانه غذا داده نمي‌شود. به همين دليل است که کارشناسان مي‌گويند براي كودكان زير چهار سال اسباب‌بازي‌هايي را بخريد كه از اندازه دهانشان بزرگ‌تر باشد و ايضا قابل تكه تكه شدن نباشد زيرا اين احتمال وجود دارد كه كودكان به اسباب‌بازي‌هاي خودشان هم رحم نكنند!

۵- كودك در لحظه بازي كردن با اسباب‌بازي تنها به لذت بردن خويش فكر مي‌كند و حتي براي لذت بيشتر ممكن است اسباب‌بازي‌ها را بشكند. شكستن اسباب‌بازي توسط كودك شما تبعات بد و خوبي دارد، از جمله:

• خريد اسباب‌بازي هر روزه در سبد خانوار قرار گرفته و در نتيجه خريد يكي از لوازم ضروري ديگر همچون مانتو يا كفش مطابق مد روز شما از سبد خانوار حذف مي‌شود كه اين خيلي بد است!

• خريد اسباب‌بازي بيشتر مي‌شود كه اين به نوبه خود باعث شكوفايي هر چه بيشتر صنعت اسباب‌بازي سازي كشور چين مي‌شود که البته اين يکي خيلي هم خوب است!
در نتيجه بايد همواره بر بازي كودك خود با اسباب‌بازي‌هايش نظارت داشته باشيد.

توضيح پاياني: البته اگر اعتبارات كافي براي خريد اسباب‌بازي براي كودكتان نداريد نگران نباشيد، مي‌توانيد از همسرتان براي سرگرم كردن كودك بهره ببريد. يكي از بهترين راه‌ها براي سرگرم شدن بچه اسب‌سواري است!

چاپ شده در هفته نامه سلامت

arjang62 — Fri, 02 Oct 2009 09:44:45 GMT

یکی از کارشناسان «طنزیم» پیشنهاد داد:

مترسک ها پشت ویترین مغازه ها!

انتقاد از وضعیت مانکن ها در بازار مشهد! (شهرآرا 4/7/88)

ارژنگ حاتمی

پس از اعلام خبر فوق 4 تن از کارشناسان صفحه ی «طنزیم» جلسه ای فوری گذاشتند، در این جلسه راهکارهایی برای حل معضل مانکن ها داده شد؛

کارشناس اول: مانکن ها مقصر نیستند، آنها صبح تا شب پشت ویترین مغازه ها اقدام به نگاه کردن شهروندان می کنند و آنها را الگوی خود قرار می دهند،اگر آنها هم روزی چند ساعت از سریال های آموزنده ی تلویزیون همچون افسانه ی جومونگ را نگاه می کردند و یا به سینما می رفتند و فیلم های عشقولانه می دیدند متوجه می شدند که وضعیتشان مناسب و در شان جامعه نیست! ما برای آنکه وضعیت مانکن ها بهبود یابد باید فرهنگ سازی کنیم و همچنین باید فکری کنیم به حال شهروندان که الگوی این مانکن ها به شمار می روند!

کارشناس دوم: مانکن ها که داخل سرهایشان مخ ندارند، حتی بعضی از آنها سر هم ندارند،در نتیجه از آنها از این بیشتر انتظار نیست و نبایستی به خاطر عملی که مرتکب شده اند تنبیه شوند! اما می توانیم برای حل این معضل شیشه های ویترین مغازه ها را سیاه کنیم تا کسی آنها را نبیند!

کارشناس سوم: این مانکن ها دیگر شورش را در آورده اند، از نظر من بایستی تمام مانکن ها را به مزارع تبعید کرد و از آنها در مزارع و به حای مترسک استفاده کرد و مترسک ها را به پشت ویترین ها آورد، چون که وضعیت مترسک ها در برابر مانکن ها چندین برابر مناسب تر است!

البته لازم به ذکر است که این پیشنهاد مورد موافقت کارشناسان صفحه «طنزیم» قرار نگرفت، کارشناسان معتقد بودند با حضور مانکن ها در مزارع نه تنها کلاغان و گنجشک ها از آن ها نمی ترسند و با خیال راحت در مزارع این طرف و آن طرف می روند، بلکه احتمال دارد سر و کله ی آقا گرگه و گربه و باقی جانورها هم در مزارع پیدا شود!

کارشناس چهارم: ما این همه جوان بیکار داریم، واقعا چرا از این استعدادها استفاده نمی کنیم؟! هم به اشتغال زایی کمک می شود و هم دیگر با معضل وضعیت نامناسب مانکن ها مواجه نیستیم؛ همه ی مانکن ها را هم می دهیم بازیافت تا با استفاده از پلاستیک موجود در آنها چیزهای مفید دیگری همچون سرعت گیر و ... ساخته شود!

لازم به توضیح است که در این جلسه سی و شش عدد کلوچه (هر کارشناس 9عدد) و شانزده نوشابه(هر کارشناس 4عدد) خورده شد و در انتهای جلسه با چهار رای مثبت تصمیم بر این شد که از این پس کارشناسان برای بالا بردن سلامت در جامعه از جلسات آتی به جای خوردن نوشابه از آب میوه استفاده کنند!

چاپ شده در روزنامه شهرآرا (۹/۷/۸۸)

لااقل یک تیم واترپلو داشته باشیم!

arjang62 — Thu, 24 Sep 2009 12:07:04 GMT

ارژنگ حاتمی

این هفته یکی از گزارشگران صفحه ی «طنزیم» به میان مردم و برخی از مسئولین رفت و از آن ها این سئوال را پرسید:«چرا وقتی باران می بارد در برخی نقاط مشهد شاهد آب گرفتگی هستیم؟!»، پاسخ ها بدین شرح می باشند:

پاسخ اول: این سوال از پایه و اساس غلط است، خب وقتی باران می بارد ما بایستی شاهد آب گرفتگی باشیم، نکند شما تصور می کنید وقتی در باقی کشورهای دنیا باران می بارد آن ها شاهد نوشابه گرفتگی و یا آب پرتقال گرفتگی هستند؟! آخه این هم سئوال بود شما مطرح کردی؟!

پاسخ دوم: باران باریدن که خبر نمی کند، یک دفعه ای اتفاق می افتد، درست مثل زلزله یک نوع حادثه غیرمترقبه است که اصلا هم قابل پیش بینی نیست، البته اگر ما بدانیم حتما باز هم باران خواهد آمد یک فکری برای حل این معضل خواهیم کرد، اما ما می ترسیم این اصلاحات را در شهر و خیابان ها بوجود آوریم اما دیگر باران نبارد و بدین ترتیب بودجه مان حیف و میل شود، آیا شما دلت راضی می شود بودجه ی ما حیف و میل بشود؟!

پاسخ سوم: آب گرفتگی؟! چرا تشویش اذهان می کنی؟! حتما بعدش هم می خوای ادعا کنی آب ها رو بردن و داخل بطری آب ریختن و توی یخچال گذاشتن تا اذیت بشن؟! ما هیچ قطره ای رو نگرفتیم چه برسه به آب!

پاسخ چهارم: گرفتن آب که بسیار خوبه، بالاخره آب باید یک جایی گیر کند و گرفته شود وگرنه همه جا سیل می آید! در همه جای دنیا برای جمع آوری آب سد می سازند و هزینه های هنگفتی می کنند، حالا شهر مشهد بافتش طوری است که برخی نقاطش در هنگام بارندگی به مانند سد عمل می کند و بدون هیچ هزینه ای آب ها جمع می شود،این اتفاق خیلی خوب و مبارکی است،ما به جای این که بپرسیم چرا شاهد آب گرفتگی هستیم باید فکری بکنیم که چطور از این آب هایی که در هر نقطه مشهد پس از باران ها جمع می شود در جهت تولید برق و این جور چیزهای مفید دیگر استفاده کنیم!

پاسخ پنجم: ای مرفه بی درد! معلومه شما که این سئوال رو می پرسی خودت یه پات این وره یه پات اون ور! می دونی چند درصد مردم دوست دارن زندگی در شهر ونیز رو تجربه کنن؟! آخه همه که مثل تو توانایی مالی رفتن به ونیز رو ندارن! ما از قصد طوری خیابون ها رو درست کردیم که در هنگام بارندگی مردم مشهد تصور کنند در شهر زیبای ونیز دارن زندگی می کنن! حتی این مورد می تونه باعث بشه که گردشگرهای زیادی به شهر مشهد بیان!

پاسخ ششم: ندارم! ندارم! از کجا بیارم؟! هر چی داشتیم دادیم پروژه ی قطار شهری،چقدر شماها ناسپاس هستین! قطارشهری به این خوبی سوار می شین،اتوبوس تندرو و کولر دار دارین،این همه فرهنگ سرا … بعد به خاطر این که دو تا خیابون جوی های آبش یکم پر آب شدن تمام خدمات ما در طول این سال ها رو زیر سئوال می برین؟! ای سیاه نماها!!

پاسخ هفتم: من شدیدا از ابر،باران و خیابان های سطح شهر تشکر می کنم،زیرا در روزهای غیربارانی هر چند می شود زیرآبی رفت اما کمی مشکل و سخت است، اما در روزهای بارانی بسیار راحت تر می توانم این عمل خطیر را انجام دهم!

پاسخ هشتم: شما به جای این که به نیمه ی خالی لیوان نگاه کنی به نیمه ی پر لیوان نگاه کن، می دونی بلیط استخر چقدر گرونه؟! اما این آب گرفتگی ها باعث می شه که شما بتونی پس از هر بارندگی توی کوچه ات شنا کنی، حتی می تونی ماهیگیری هم بکنی و بدین ترتیب به اقتصاد خانواده هم کمک کنی!

پاسخ نهم: راه افتادن آب در سطح شهر خیلی هم خوب است و می تواند منجر به شکوفایی استعدادهای فراوانی بشود،بر اساس برخی اخبار و اطلاعات، شنیده می شود برخی افراد وجود دارند که آب نمی بینند وگرنه شناگرهای قابلی هستند، این دسته از افراد می توانند پس از هر آبگرفتگی به سطح شهر بروند و استعدادهای خودشان را شکوفا کنند،چه بسا این امر به قدرتمند شدن هر چه بیشتر تیم شنا هم کمک کند!

پاسخ دهم:حالا که تیم پیام به لیگ دسته یک رفت و ابومسلم هم اوضاعش تعریف چندانی ندارد و یحتمل با این اوضاع مدیریتیش به سرنوشت پیام فصل قبل دچار خواهد شد، پیشنهاد می کنم از این آبگرفتگی ها به نحو احسنت استفاده کنیم و یک تیم واترپلو تشکیل بدهیم،چون احتمالا سال دیگر در لیگ برتر فوتبال تیمی از مشهد حضور نخواهد داشت،لااقل یک تیم واترپلو داشته باشیم!

چاپ شده در روزنامه ی شهرآرا ۲ مهر ۱۳۸۸

هر چه در مورد سينما مي دانيد بنويسيد!

arjang62 — Thu, 24 Sep 2009 11:59:09 GMT

ارژنگ حاتمي

برخي آگاهان و تاريخ نگاران معتقد هستند هدف اوليه ي بوجود آمدن سينما آن بوده است كه افرادي به داخل آن بروند و در آنجا فيلم نگاه كنند، البته اين نظريه بسيار مورد نقد منتقدان قرار گرفته است، منتقدان اين نظريه معتقد هستند اگر كسي بخواهد فيلم نگاه كند آزار ندارد كه اين همه بنزين بسوزاند و پول بليط سينما بدهد، در خانه اش مي نشيند و دي وي دي نگاه مي كند!

همان آگاهان و تاريخ نگاران معتقد هستند كه متاسفانه امروزه هدف از رفتن به سينما دچار تغييراتي اساسي شده است، به عنوان مثال امروزه سينما به محلي مناسب براي خوردن چيپس و پفك تبديل شده است، شنيده شده است برخي دكترها نيز به افرادي كه مشكل خواب دارند توصيه كرده اند به جاي استفاده از داروهاي خواب آور به سينما بروند و در آنجا خواب راحتي را بدون هر گونه عوارضي جاني (و البته با صرف كمي عوارض مالي!) تجربه كنند!!

از ديگر كاربردهاي سينما اين است كه امروزه رسم شده است كه نامزدها در ايام نامزدي خود هفته اي دو سه دفعه به سينما مي روند، البته هيچ دليل واضح و روشني از علل و انگيزه هاي آنان كشف نشده است، برخي معتقد هستند سينما رفتن نامزدها براي ايجاد تفاهم در بين آنها و ايجاد زندگي عاري از اختلاف در آينده آنها نقش بسزايي را ايفا مي كند!

گفته مي شود اين نقش بسزا در اكثر زن و شوهرها در سالهاي پنجم يا ششم ازدواجشان با اين جمله نمود پيدا مي كند: "مرده شورت رو ببرن! از وقتي باهات ازدواج كردم توي اين شيش سال يه دفعه منو سينما نبردي، يادش بخير وقتي نامزد بوديم هفته اي شيش بار سينما مي رفتيم، همه حرفات دروغ بود، همه اش تقصير اون مادرته!!!"

گروهي از محققان نيز سينما را محيطي فرهنگي دانسته اند و مدعي شده اند كه تمام انسان هايي كه در سينما حضور دارند انسان هاي با فرهنگي هستند، اين محققان در اثبات ادعاي خويش گفته اند كه اگر تماشاگران در انتهاي فيلم متوجه شوند كه نتيجه ي فيلم به دلخواه آن ها نبوده است به مانند تماشاگرنماهاي استاديوم ها الفاظ غيرورزشي به كار نمي برند و به صندلي هاي سينما هم آسيبي نمي رسانند!

اخيرا گروهي از كارشناسان كه ساليان دراز بر روي اين سئوال بزرگ بشريت فكر مي كردند كه "اول تلويزيون بوده يا سينما" با قاطعيت اعلام داشتند كه قبل از هر دوي اينها سريال "پرستاران" وجود داشته است، بطوريكه استراليايي ها تا به امروز موفق به دستيابي فرمول تهيه توليد انبوه اين سريال شده اند و توانسته اند نهصد قسمت اين سريال را بسازند و ما نيز تا به امروز نزديك به ششصد قسمت اين سريال را خريداري نموده ايم!!

يكي از سينماشناسان با قدرداني از مخ مخترعان سينما گفت: مخترعان سينما واقعا انسانهاي باهوشي بوده اند كه براي سينما كنترل از راه دور اختراع نكردند، زيرا اگر اينگونه مي شد در هر سيانس بين تماشاگران براي انتخاب فيلم مورد نظر بحث و جدل مي شد!

البته هوش مخترعان سينما به عدم اختراع كنترل از راه دور ختم نمي شود، بلكه آنها خيلي باهوش تر از اين حرف ها هستند، آنها در سينما سيستمي را اختراع كرده اند كه به نوعي برق را ذخيره نمايند و اگر برق ها برود هم بتوانند فيلم را نمايش بدهند، از شانس بد آنها هم هميشه تا فيلم مي خواهد شروع شود يكدفعه برق ها مي رود و سينما تاريك مي شود، اما با استفاده از همان برق ذخيره شده در نمايش فيلم خللي ايجاد نمي شود!

گفته مي شود در برخي مواقع دم درب سينما چنين جملاتي شنيده مي شود:

- عزيزم! تو اطلاعات سينمايي ات خيلي بيشتر از منه، هر فيلمي كه تو بگي ميريم همون فيلم رو مي بينيم.

و در پايان فيلم شاهد چنين جملاتي هستيم:

- اون اطلاعات سينمايي ات بخوره تو سرت! اين چه فيلمي بود پيشنهاد دادي؟!

چاپ شده در روزنامه ی شهرآرا ۲۶ شهریور ۱۳۸۸

صادارت جنين چيني به آمريکا

arjang62 — Mon, 07 Sep 2009 17:34:57 GMT

ارژنگ حاتمی

در آمريکا، افراد جاني پس از دريدن شکم يک زن باردار جنين وي را به سرقت بردند. (خبرگزاري‌ها 7/5/88)

در چين، بر اساس آمار رسمي انتشار يافته از سوي اين کشور، ساليانه 13 ميليون سقط جنين صورت مي‌گيرد. (خبرگزاري‌ها‌ 8/5/88)

با در کنار هم قرار دادن اين دو خبر ، به اين دو کشور پيشنهادات زير را مي‌دهيم:

پيشنهاد اول: کشور چين اين روزها همه چيز توليد مي‌کند – حتي در خبرگزاري ايلنا خوانديم در کشور خودمان بهمن پايه بلند هم توليد مي‌کنند!- پيشنهاد مي‌شود کشور چين مقداري از جنين‌هاي مازاد بر توليدشان را به کشورهايي همچون آمريکا صادر کنند تا معضل سقط جنين در کشورشان کاهش پيدا کند، به اين ترتيب هم درآمدزايي مي‌کنند و هم اينکه آمريکايي‌ها براي يک جنين اين طور شکم همديگر را پاره نمي‌کنند!

يک توضيح: از آنجا که قيافه چيني‌ها کلا تابلو است و از صد متري (و شايد هم صد و بيست متري) قيافه‌شان داد مي‌زند که چيني هستند، شايد برخي خانواده‌هاي آمريکايي اشتياقي براي خريد جنين چيني از خود نشان ندهند. اگر چنين شد، توصيه مي‌کنيم به پيشنهاد دوم ما عمل کنند:

پيشنهاد دوم: از آنجا که کلا اجناس چيني استانداردهاي درست و حسابي ندارند و مهم‌ترين دليل اين همه سقط جنين در چين هم استفاده از قرص‌ها و لوازم جلوگيري از بارداري ساخت کشور خودشان است، پيشنهاد مي‌شود مسوولان کشور آمريکا براي کاهش بحران کمبود جنين در کشورشان لوازم جلوگيري از بارداري چيني به کشورشان وارد کنند و از طرف ديگر چيني ها نيز لوازم ضدبارداري آمريکايي به کشورشان وارد نمايند تا مشکل هر دو کشور حل شود!

چاپ شده در هفته نامه سلامت

مگه نون گرون شده؟!

arjang62 — Wed, 02 Sep 2009 19:16:41 GMT

ارژنگ حاتمی

پس از گران شدن قیمت نان در مشهد خبرنگار طنزیم اقدام به تنظیم یک گزارش کرد و نظر افراد مختلف را در مورد گران شدن نرخ نان پرسید، در زیر شما پاسخ های افراد مختلف و ایضا توضیحات خبرنگار ما را می خوانید:

یک عدد مرفه بی درد: «چی؟! نون؟! نون دیگه چیه؟!»، خبرنگار ما پس از انجام مصاحبه با ایشان پی برد که وی از بدو تولدش تنها بوقلمون خورده است و کلا نمی داند چیزی به اسم نان هم وجود دارد!

یک عدد به اصطلاح مسئول: «مگه نون گرون شده؟!»، ایشان برای خبرنگار ما توضیح دادند که تمام وقتشان را برای خدمت به مردم مشغول کار هستند و وقت رفتن به صف نانوایی و همچنین خواندن روزنامه را هم ندارند و همین الان متوجه ی گران شدن نان شده اند، ایشان قول دادند یک کمیته ی ویژه تشکیل دهند و در اسرع وقت دلایل گران شدن نان را برای مردم بازگو کنند!

یک به اصطلاح کارشناس امر تغذیه:«گران شدن نان منجر به پایین آمدن سطح آی کیوی جامعه می شود!»، ایشان دلیل این ادعایشان را این گونه توضیح دادند که مردم به خاطر گران شدن نان از این پس صبح ها و در هنگام خوردن صبحانه به جای آن که پنیر را لای نان بگذارند، نان را لای پنیر خواهند گذاشت و به همین دلیل مقدار مصرف پنیر بالا می رود و خوردن بیش از اندازه ی پنیر منجر به صدمات زیادی به مغز می شود،ایشان پیشنهاد دادند برای حل این معضل قیمت پنیر را هم بالا ببریم، شنیده ها حاکی از آن است که این پیشنهاد از سوی برخی مسئولین شدیدا مورد استقبال قرار گرفته است!

یک عدد قشر آسیب پذیر: ایشان جواب سئوال خبرنگار ما را ندادند،یکی از رهگذران ضمن این که ایشان را یک عدد قشر آسیب پذیر معرفی کرد به خبرنگار ما گفت که وی غذای اصلی اش نان بوده است و به دلیل گران شدن نان و عدم توانایی در خرید این ماده غذایی به رحمت ایزدی پیوسته است!

ویکتور هوگو (نویسنده ی کتاب بینوایان):«من از تمام افرادی که به نحوی در گران شدن نان دست داشته اند تشکر می کنم!»، ایشان همچنین دلیل این شادمانی را این گونه توضیح داد که با گران شدن نان دیگر مردم از این که ژان والژان یک نان بدزدد و به خاطر دزدیدن یک نان سال ها به زندان بیفتد تعجب نمی کنند و داستان بینوایان واقعی تر به نظر می رسد، ایشان در پایان صحبت هایش اظهار امیدواری کرد که برای هر چه رئال شدن داستانش روزی برسد که یک عدد بربری هم قیمت یک شمش طلا بشود!

یک عدد به اصطلاح فرهنگ دوست:«با بالا رفتن قیمت نان فرهنگ ما غنی تر از گذشته می شود!»،ایشان برای خبرنگار ما توضیح دادند که روند تصاعدی قیمت نان باعث می شود قیمت نان در هر روز با روز قبلش تفاوت داشته باشد و در این صورت است که ضرب المثل «نان به نرخ روز خوردن» معنا پیدا می کند، ایشان ابراز امیدواری کردند مسئولین برای معنا بخشیدن به باقی ضرب المثل ها نیز اقدامات مناسبی انجام دهند، به عنوان مثال در مجلس قانونی تصویب کنند و مرغداران را موظف نمایند که تنها در آخر پاییز جوجه هایشان را بشمرند!

یک عدد فروشنده ی ساندویچ:«گران شدن نان را محکوم می کنم!»، خبرنگار ما پس از ابراز شادمانی از این که بالاخره فردی را پیدا کرده است که از گران شدن نان ناراحت شده باشد دلایل این ناراحتی ساندویچ فروش را پرسید و ایشان این گونه پاسخ دادند:«اصولا همشهریان ما عادت دارند ساندویچ هایشان را دو و حتی سه نونه میل کنند و ساندویچ یه نونه به آن ها نمی چسبد،در نتیجه با توجه به گران شدن نان، قیمت ساندویچ با نون اضافه خیلی گرون شده و آنها نمی تونن ساندویچ دو و یا سه نونه بخرن و در نتیجه کلا قید خوردن ساندویچ رو می زنن و ما هم به همین دلیل کار و بارمون حسابی کساد شده!»

یک به اصطلاح جامعه شناس:«گران شدن نان مقام پدر را در جامعه و فرهنگ مردم بالاتر می برد!»،ایشان توضیح دادند که چون پدر نان آور خانه محسوب می شود،با بالا رفتن قیمت نان ارزش کار پدر ها نیز بهتر احساس می شود و زمانی هم که دانش آموزان در کتاب های درسی شان می خوانند «بابا نان داد!» می فهمند که با توجه به قیمت بالای نان پدر چه کار بزرگی انجام داده است!

[...]:«من شدیدا تکذیب می کنم!»،خبرنگار ما برای ایشان توضیح داد چه بخواهید،چه نخواهید،قیمت نان بالا رفته و تکذیب کردن شما برای مردم نان نمی شود،البته ایشان هیچ پاسخی به این گفته ی خبرنگار ما ندادند،لازم به ذکر است که ایشان حتی خودشان را هم معرفی نکردند!

چاپ شده در روزنامه ی شهرآرا (روزنامه مردم مشهد) ۱۲/۶/۸۸

از کشور چين دختر وارد کنيم!

arjang62 — Wed, 26 Aug 2009 20:03:00 GMT

ارژنگ حاتمي
به ازاي تولد هر 100 دختر، 105 پسر متولد مي‌شود (برنانیوز)

با توجه به اينکه از همين امروز بايد آينده نگري نمود، چهار کارشناس سوسه در يک نشست اضطراري دور هم گرد آمدند و در مورد اين اتفاق به بحث و گفتگو پرداختند، صحبتهاي زير مشروح گفتگوهاي آنان مي باشد!

کارشناس اول: اصولاً اگر اين رابطه به صورت برعکس بود و چهار پنج تايي دختر بيشتر به دنيا مي آمدند، مشکل خاصي نبود، مي شد از يکي دو تا از پسران درخواست کرد که اقدام به فداکاري کنند و تجديد فراش نمايند!

کارشناس دوم: من يک پيشنهاد خوب به ذهنم رسيده است، مي توانيم قانوني در کشور تصويب کنيم که پسرها براي مسافرتهاي هوايي فقط بتوانند سوار توپولف شوند، در اين صورت در عرض چند ماه مشکلمان حل مي شود.

کارشناس سوم: اصلاً اين راه حل معقول نيست، با اين وضعيت توپولف ها شايد با تصويب چنين قانوني در عرض چند ماه با کمبود شديد پسر مواجه بشيم!

کارشناس چهارم: چه طوره الکي توي روزنامه ها شايعه کنيم که توي ژاپن کار هست، بعد وقتي که پسرها رفتن اونجا، قانون بزاريم ورود مجردها به کشور ممنوع است، اين طوري مشکلمون در داخل حل ميشه و اون جوون مجرد هم چون توي کشور ژاپن است، مشکل دولت ژاپنه که براش همسر پيدا کنه!

کارشناس سوم: نه! اين راه حل هم چندان منطقي نيست، با وجود اين همه بيکار احتمال داره با ايجاد شايعه در مورد وجود کار در ژاپن همه جوون ها برن اونجا و هيچ پسر جووني در داخل مملکت نمونه !

کارشناس چهارم: چي چي رو شايد همه جوون ها برن ژاپن! همه که بيکار نيستن!

کارشناس اول: آقايون با هم جر و بحث نکنين! به نظر من بهتره شرايط ازدواج رو سخت کنيم که خود به خود پنج تا از پسرها از ازدواج کردن منصرف بشن، مثلاً قيمت مسکن و اجاره خونه ها رو بالا ببريم، وام مسکن رو با شرايط سخت پرداخت کنيم و يه مبلغ خيلي کم بابت وام ازدواج بديم، قيمت کل کالاهاي ضروري رو بالا ببريم و با فرهنگ سازي در صدا و سيما باعث بشيم که خانواده ها مهريه ها رو افزايش بدن، مردم رو تجمل گرا کنيم و اين جور چيزا!

کارشناس دوم: نه! اين هم راه حل خوبي نيست! حيف نيست اخلاق ساده زيستانه مردممون رو به سمت تجمل گرايي ببريم؟! شايد با اين جور اعمال و سخت کردن ازدواج نه تنها پنج تا، بلکه 95 تاشون پشيمون بشن و ازدواج نکنن، اون وقت تکليف چيه؟ !

کارشناس چهارم: يافتم! يافتم! يه فکر خوب به ذهنم رسيد! ديگه مشکلاتمون حل شد!

کارشناس اول و دوم و سوم (با همديگر): راه حلت رو بگو!

کارشناس چهارم: بريم از کشور چين دختر وارد کنيم!
(صداي سوت و کف و هلهله)

کارشناس اول و دوم و سوم (با همديگر): بابا تو ديگه کي هستي! دمت گرم! عجب فکر بکري! بهترين راه حل همينه!!

چاپ شده در روزنامه قدس (5/6/88)

فالوده یا امنیت پرواز؛ مسئله این است؟!

arjang62 — Mon, 24 Aug 2009 18:26:18 GMT

ارژنگ حاتمی

به مناسب روز خبرنگار وزیر راه در یک نشست یک ساعته با خبرنگاران حوزه راه و ترابری صحبت هایی کردند،توجه شما را به بخشی از این صحبت ها جلب می نماییم؛

وزیر راه: تنها وزیر همراه و آشنا با خبرنگاران هستم. تلفن من را تنها شیخ سعدی و حافظ ندارند و به همه جوابگو هستم.

لازم به ذکر است پس از آنکه این جمله ی وزیر راه در روزنامه ها چاپ شد، حافظ با نوشتن بیانیه ای از نداشتن شماره ی تلفن آقای وزیر ابراز گلایه مندی نمود، حافظ در قسمتی از بیانیه خود آورده است:«چه شده است که وقتی می خواهید فال بگیرید ما را می شناسید و وقت و بی وقت مزاحم بنده می شوید تا فالتان را بگیرم، اما وقتی من می خواهم با شما تماس بگیرم تا یکم برایم پارتی بازی کنید و هواپیمایی غیر از توپولف برای سفرهایم جور کنید شماره ی عوضی به من می دهید؟!»

حافظ با بیان اینکه پس از شنیدن جمله ی فوق از زبان آقای وزیر دپرس شده است،گفت:«به راستی چه شده است که پس از آن همه فعالیت در حوزه شعر و عرفان، این روزها غیرخودی گشته ام به طوری که به اعتراف خود آقای وزیر همه ی مردم شماره ی همراه ایشان را دارند اما من شماره ی وی را ندارم!»، در پایان این بیانیه حافظ تهدید کرده است در صورتیکه در عرض 24 ساعت شماره تلفن همراه آقای وزیر به وی داده نشود وی تا اطلاع ثانوی اقدام به دادن فال های غلط به مراجعانش بکند!

در همین راستا سعدی نیز با ارسال نمابری به خبرگزاری ها ادعا کرد این جمله ی آقای بهبهانی صحت نداشته و ایشان شماره ی تلفن آقای وزیر را دارد، سعدی در پاسخ به این سوال که شماره ی آقای بهبهانی را از چه کسی گرفته است عنوان داشت که شماره ی ایشان را از دوست قدیمی اش فردوسی گرفته است!

وزیر راه: در دوره يازده ماهه وزارتم هميشه سفيد بودم و حتي روزي در يك فالوده‌فروشي يكي از شهروندان با تعجب به من گفت: «شما وزير هستيد؟» گفتم بله. من هيچ وقت خودم را تافته جدا بافته‌اي از مردم نديدم.

گفته می شود برخی محققان و مکتشفان از زمانی که آقای وزیر گفته اند سفید بوده اند تا لحظه ی چاپ روزنامه ی امروز، در حال تفکر در معنای این جمله هستند و هنوز معنی اش را نفهمیده اند!!

یکی از آگاهان در این باره گفت: ما هم قبول داریم آقای وزیر در طول این یازده ماه سفید بوده است اما کاش می گفتند در طول این یازده ماهه وزارت ایشان چند خانواده بر اثر حوادث جاده ای و سقوط هواپیماها سیاه پوش شدند!

البته این مکتشفان این مورد را هم کشف نکردند که چرا یکی از شهروندان از فالوده خوردن آقای وزیر تعجب کرده است؟! و این سئوال مطرح می شود که آیا یک وزیر می تواند فالوده بخورد یا خیر؟! و آیا خوردن فالوده با سفید بودن یک وزیر رابطه ای مسقیم دارد؟!

یکی از آگاهان نیز احتمال داد آقای وزیر عادت دارند هر وقت که اعصابشان خورد می شود برای آرامش اعصاب اقدام به خوردن فالوده کنند و ایشان پس از شنیدن اخبار مربوط به حوادث جاده ای و سقوط هواپیماها، همواره اولین کاری که می کنند این است که برای آرامش اعصابشان یک عدد فالوده میل نمایند، گفتنی است بر اساس شاخص های ارائه شده توسط برخی فالوده فروشی ها این روزها آمار خورده شدن فالوده در سطح کشور به طور غیرقابل باوری رشد صعودی داشته است!

در ضمن از جمله ی آقای وزیر می توان این گونه نتیجه گرفت که اگر یک وزیر فالوده نخورد به این معنی است که خودش را تافته ی جدا بافته ای از مردم دانسته است، بر همین اساس امیدواریم همه ی مسئولین از ای پس لااقل هفته ای یک بار فالوده بخورند!!

وزیر راه: هواپيماي جديد را با كلي دست‌به‌دست‌شدن مي‌خريم!

برخی آگاهان احتمال دادند با توجه به این که یک هواپیما برای رسیدن به کشور ما باید چند بار دست به دست شود، هر بار که به دست یک خریدار می افتد وی یک بخش از هواپیما را بر می دارد، اولی ضبطش را بر می دارد، دومی قفل در کابین خلبان را، سومی ترمز هواپیما را، چهارمی لاستیک های زاپاسش را و ... و تا وقتی که هواپیما به ما می رسد فقط بدنه اش باقی می ماند و دلیل این همه نقص فنی و سقوط و غیره نیز همین است!

وزیر راه: 17روز، روزه سکوت گرفتم.

از همین جا و از طرف همه ی طنزنویسان صفحه ی طنزیم تقاضا می کنیم که دیگر آقای وزیر روزه ی سکوت نگیرند، زیرا ما در این هفده روزی که ایشان صحبت نمی کردند با کمبود سوژه برای نوشتن طنز مواجه شده بودیم!

بهبهانی در مورد سقوط هواپیماها گفت:«همان طور كه آدمي صحيح و سالم از منزل بيرون مي‌رود و ميان راه آنفاكتوس مي‌كند، هواپيماها هم در ميان راه دچار نقص فني مي‌شوند.»

آن قدر این جمله آقای وزیر کارشناسی شده و عالمانه بود که کارشناسان صفحه طنزیم نتوانستند در موردش اظهار نظری کنند!

لازم به ذکر است که چند روز پیش هم رئیس فرودگاه شهید بهشتی اصفهان با اشاره به اینکه پرواز تهران – اصفهان دچار هیچ سانحه‌ای نشده است گفت:‌ تنها پس از فرود این هواپیما یکی از لاستیکهای پرواز شماره 729 شامگاه سه شنبه دچار ترکیدگی شد، این حادثه حاد نبوده و اتفاقی عادی است که در برخی مواقع اتفاق می افتد.

ما از این اظهار نظرات حکیمانه ی فوق نتیجه می گیریم که ترکیدن لاستیک امری طبیعی و اتفاقی عادی است و تا چند نفر فوت نکنند به یک حادثه، حادثه ی حاد نمی گویند!!

ضرب المثل مربوطه: از رئیس فرودگاه شهید بهشتی پرسیدند توجیه کردن حادثه ها را از که آموختی؟! گفت از وزیر راه!!

چاپ شده در روزنامه ی شهرآرا - پنج شنبه ۲۹ مرداد ۱۳۸۸